نمیدونم چرا هیچ جوره نمیتونم پسر باحالی باشم،شاید هم باشم اما خودم ندونم،تنها چیزی که میدونم اینه که من ساخته شدم واسه روزهای سخت،واسه کارهای سنگین.نمیدونم چطوریه که بعضی پسرها اینهمه جلف و لوس هستن و اینقدر تو دخترها خاطرخواه دارن.مهم نیست واسم،بعضی وقتها دوست داشتم یه بهیار تو مناطق جنگی بودم.قبلا دوست داشتم خبرنگار اعزامی به مناطق جنگی باشم،اما الان متوجه شدم که بهیار بودن بیشتر به روحیات من سازگاره.
من چقدر شبیه "فرانک" هستم در فیلم "احیای مردگان" اسکورسیزی.
بابا فرانک.تو کجا اینجا کجا