من تا حالا نشده که تبلیغ یک سایت یا وبلاگ رو بکنم اما این وبلاگ خیلی خوبه:
خداوند مهربان و بی همتا تنها از تو یاری میجوییم و به راه تو میرویم و در این شب ها و روزهای عزیز بر آستان تو دست بر دعا بر میدارم و قسم میدهم تو را به حق شبهای نزول قرآن که مرا تا قبل از سن 30 سالگی به دیدار شهر پاریس نائل بفرمایی.
الهی آمین.
بالاخره جواب سوالی رو که مدتها و شاید سالها دنبالش بودم رو گرفتم.
همیشه وقتی کسی از من می پرسید چه فیلمی دوست داری،من میگفتم فیلمهای ساده و روان و بدون پیچیدگی مثل فیلم"طبیعت بیجان" از سهراب شهید ثالث یا فیلم " خانه دوست کجاست؟" از عباس کیارستمی یا فیلم"بهار،تابستان،پاییز،زمستان و باز هم بهار" از یه کارگردان کره ای که اسمش یادم نیست یا فیلمهای جیم جارموش.خلاصه اینجور فیلمها سبک مورد علاقه من همیشه بوده و هست،اما اسمش رو نمیدونستم تا این که الان متوجه شدم اسمش هست:
مینیمالیسم
با تشکر از:
این بلاگ اسکای واقعا با من لجه
هر وقت که پست میزارم وبلاگ من رو نمیاره صفحه اول.
امروز وقتی از پله های برقی مترو میرفتم پایین به طور کاملا اتفاقی پشت سر دختری بودم و باد مقنعه اش رو چند بار داد بالا و پشت گردنش رو دیدم و چقدر زیبا بود،میخواستم همون جا پشت گردنش رو ببوسم،به نظر بنده حقیر زیباترین قسمت یک زن پشت گردنش هست.
خانواده ما دقیقا مثل این خانواده ها هستن که تو فیلمهای ایتالیاییه نشون میده.وقتی همه دور هم جمع میشیم فقط حرف میزنیم و میخوریم،حالا اگه مهمون هم داشته باشم که دیگه بدتر میشه.
من فکر میکنیم ما یه قرابتی با ایتالیایی ها داشته باشیم.البته فکر میکنم که نظریه ام درست باشه.چون چند تا کتاب خوندم که اینو تائید میکردن.